Dreaming of a Truly Civilised Society in Sri Lanka…where everyone’s dignity is ensured!

Gay Rights are Human Rights!

When I spoke out on social media recently for the rights of sexual minorities in Sri Lanka, some wanted to know why I cared for these ‘deviants’ – one even asked if I was ‘also one of them’.

I didn’t want to dignify such questions with an immediate answer. However, in my mind, it is quite clear why I stand for the rights of the LGBTQ community and other minorities – who are marginalised, in some cases persecuted, for simply being different.

I stand with all left-handed persons, or ‘lefties’, not because I am one of them but because I support their right to be the way they were born.

I share the cause of the disabled, not because I am currently living with a disability, but because I support their right to accessibility and full productive lives.

I call for governmental and societal protection of all displaced persons – from wars, disasters or other causes – not because I am currently displaced, but because I believe in their right to such support with dignity.

I march with women from all walks of life not because I am a woman, but because I fully share their cause for equality and justice. In their case, they are not a minority but the majority – and yet, very often, oppressed.

Similarly, I raise my voice for all sexual minorities in the LGBTQ community not because I am one of them, but because I am outraged by the institutionalised discrimination against them in Sri Lanka. I uphold their right to equality and to lead normal lives with their own sexual orientations and identities.

How much longer do we have to wait for a Lankan state that treats ALL its citizens as equal?

How much further must we wait for a Lankan society that does not discriminate against some of its own members who just happen to be differently inclined or differently-abled?

Advertisements

LGBT Rights: සියලු මානවයන්ගේ අයිතීන් රකින ශිෂ්ට සමාජයක් කරා…

Gay Rights are Human Rights!

සමරිසි හා සෙසු ලිංගික සුලුතරයන්ගේ අයිතීන් වෙනුවෙන් මා විටින් විට පොදු අවකාශයේ කථා කරන්නේ මාත් එපිරිසේ සාමාජිකයකු නිසාදැයි අසන අයට දෙන්න හිතෙන (එහෙත් මෝඩයන්ට කථා කොට වැඩක් නැති නිසා නොකියා සිටින) උත්තරය මෙයයි:

මා පෙනී සිටින්නේ මාත් ඇතුලු මානව පවුලේ සියලුම සාමාජිකයන්ට සමාන මානව අයිතිවාසිකම් තහවුරු කිරීම යන පරමාදර්ශය වෙනුවෙන්.

මා වමත්කරුවන්ගේ අයිතීන් වැදගත් යයි පිළිගන්නේ මා වමත්කරුවකු නොවූවත් උපතින් එසේ වන අයට මට තරමටම අයිතීන් ඇති නිසා.

මා ආබාධිත අයිතීන් වෙනුවෙන් කථා කරන්නේ මේ මොහොතෙහි මා ආබාධිත නිසාද නොවෙයි. එහෙත් ආබාධිත වූ පමණට කිසිවකුගේ මානව අයිතීන් කප්පාදු කරන්නට ශිෂ්ට සමාජයකට ඉඩ දිය නොහැකි නිසා.

මා සරණාගතයන්ට සාධාරණය ඉටු විය යුතු යයි කියන්නේ මේ මොහොතේ  මා ද අවතැන් වී සිටින නිසා නොවෙයි (යම් දිනෙක එසේ වන්නටද ඉඩ තිබෙනවා). තම පාලනයෙන් බාහිර සාධක නිසා එසේ අවතැන් වූවන්ට ඇති අයිතීන්ට මා ගරු කරන නිසා.

මා කාන්තා අයිතීන් වෙනුවන් කථා කරන්නේ මා කාන්තාවක් නිසා නොවෙයි. නමුත් කාන්තාවන්ට සම අයිතීන් තිබිය යුතු බව මා තරයේ විශ්වාස කරන නිසා.

මා සමරිසි අය, ලිංගික සංක්‍රාන්තිකයන්, තම ලිංගිකත්වය අවිනිශ්චිත වූ හෝ එය ප්‍රතිවිග්‍රහ කරන්නට තැත් කරන යන සියල්ලන්ගේ අයිතීන් එකහෙලා පිලිගන්නේ මා ඔවුන්ගෙන් එක් අයකු නිසා නොවෙයි. නමුත් විෂමලිංගික අධිපතිවාදයට නතු නොවී, උපතින්ම තමන් ලද ලිංගික නැඹුරුවට අනුව ජීවත්වීමට ඔවුන්ට ඇති පරම අයිතියට මා ගරු කරන නිසා.

නිර්දය හා වැඩවසම් සමාජයකින් අත්මිදී, සමානාත්මතාව මත පදනම් වූ සමාජයක් බිහි කරන්නට නම් මෙකී නොකී සාධක කිසිවක් නිසා කිසිවකුත් අවමානයට හෝ අසාධාරණයන්ට ලක් වීමට ඉඩ නොදිය යුතුයි.

එවන් ශිෂ්ට සමාජයක් අපේ රටේ බිහි කරන්නට අප තව කොතෙක් දුර යා යුතුද?

තව කොපමණ කලක් බලා සිටිය යුතුද?